Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Η Διάσωση ενός ελαφιού!

Του Νίκου Θεοδωρίδη Είμαστε ακόμη στην περίοδο ζευγαρώματος των ελαφιών (Dama dama dama) και οι σκληροί αγώνες για την κατάκτηση των θηλυκών και τη δημιουργία χαρεμιών, συνεχίζονται. Βρυχηθμοί, περιχαράκωση των περιοχών τους, μάχες επίδειξης και κάποιες φορές μάχες περισσότερο σκληρές "παίζονται" συνεχώς στους οικοτόπους τους, σε όλα τα δάση της Ρόδου!! 

Πολλές φορές ο αδύναμος υποχωρεί χωρίς καν να δώσει τη μάχη!!!!! 

Άλλες φορές δοκιμάζει στο πεδίο τις δυνάμεις και τη νεανική ορμή του!!!!!

 Η αμφισβήτηση του κυρίαρχου αρσενικού γίνεται εντονότερη κάτω από τη πίεση της σφοδρής επιθυμίας για τη διαιώνιση του είδους και τη γενετική επικράτηση των υγιών και ισχυρότερων ατόμων. 

Αποτέλεσμα ... 


...η σύγκρουση!!! Σπάνια η διεκδίκηση συνεχίζεται μέχρι θανάτου!!!! Υπάρχουν όμως και οι άτυχες στιγμές. 

Δυστυχώς η μοίρα ήταν σκληρή για ένα από τα δύο κυρίαρχα ελάφια, καθώς το δεύτερο σώθηκε σήμερα, χάρη στην αγάπη που δείχνουν οι κυνηγοί της Ρόδου για τα ελάφια του νησιού. Το περιστατικό που αναφέρουμε εξελίχτηκε σήμερα 22-10-2011 όταν δύο κυνηγοί, ο Ευστάθιος Χατζηγιαννάκης από την Απολακκιά και ο Γεώργιος Κρητικός από την Κρητηνία, βρέθηκαν για το αγαπημένο τους σπορ, στην περιοχή του Χωριού Ίστριος της Ρόδου. 

Εκεί μέσα σε έναν ελαιώνα είδαν ένα ελάφι να σέρνει από τα κέρατα, με τα κέρατά του ένα άλλο ελάφι, που δυστυχώς είχε ήδη πεθάνει!!!!!!!!!! Τα δύο ελάφια την προηγούμενη μάλλον ημέρα έδωσαν τον αγώνα για την επικράτηση και δυστυχώς δέθηκαν μέχρι θανάτου!!! 

Κατά την διάρκεια της πάλης μπλέχτηκαν τα κέρατά τους και θα έμεναν μπλεγμένα για πάντα αν δεν τύχαινε να τα δουν. Κατάλαβαν τι είχε συμβεί και αμέσως ειδοποίησαν τον Δασοφύλακα της περιοχής Σταμάτη Χουρδάκη να πάει στο σημείο που διαδραματίστηκε το γεγονός. 

Ο δασοφύλακας εκπαιδευμένος για παρόμοιες περιπτώσεις και με τα κατάλληλα εργαλεία (δίχτυ, αναισθητικά, κ.λπ.), έφτασε, μαζί με τον συνάδελφό του Σταμάτη Μαστροσαββάκη, σε λίγα λεπτά στο σημείο και αφού έπιασε το ζωντανό ελάφι το ακινητοποίησε, έκοψε το μπλεγμένο κέρατο του ψόφιου ελαφιού και απελευθέρωσε το ζωντανό. 

Εκεί τελείωσε το περιστατικό, αλλά όχι και το θέμα. Θα ήθελα με την ευκαιρία να τονίσω για πολλοστή φορά, σαν άνθρωπος που ασχολείται πολλά χρόνια με το θέμα της θήρας και τα δασικά οικοσυστήματα, πως για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι είναι άλλο πράγμα το «κυνήγι» και άλλο η «λαθροθηρία»!!!! 

Ότι υπάρχουν πολλοί κυνηγοί (η πλειονότητα) που αγαπάνε τα ζώα, αγαπάνε τη φύση και τα προστατεύουν με πολλούς τρόπους και πολλές ενέργειες. Και βοηθάνε, όταν, απαιτείται τη Δασική Υπηρεσία. Κάποιες φορές υπάρχουν ίσως αστοχίες σε κάποιες ενέργειες αλλά εκεί πρέπει να έρθει η Πολιτεία με τους δικούς της ανθρώπους να τα διορθώσει. 

Αλλά πρέπει πάντα να αναγνωρίζονται τα θετικά. Θα ήθελα επίσης να ενημερώσω ότι δεν πρέπει να επεμβαίνουν οι πολίτες μόνοι τους, χωρίς την βοήθεια της δασικής υπηρεσίας και να συλλαμβάνουν ή να απελευθερώνουν άγρια ζώα καθώς είναι πολύ επικίνδυνο χωρίς την κατάλληλη εκπαίδευση και τα κατάλληλα μέσα. Σε αντίθετη περίπτωση, μπορεί να κινδυνεύσει ακόμη και η ζωή τους. 

 Όλες οι φωτογραφίες που συνοδεύουν τα κείμενα είναι του Σταμάτη Χουρδάκη

Δύο μέρες έσερνε το πεθαμένο ελάφι
Λεπτομέρεια
Οι Δασοφύλακες επί το έργον
Επιχείρηση σύλληψης